خطر سقوط در افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی

 یک مطالعه ی جدید نشان داده است که بزرگسالان مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی(DPN) بیشتر درمعرض خطر سقوط درطی فعالیت های روزانه ی خود هستند، دلیل این  موضوع به احتمال زیاد به اختلال درتعادل این افراد مربوط می شود.

 نوروپاتی محیطی در میان افراد مبتلا به دیابت شایع است. به دلیل وجود مقادیر زیادی گلوکز درجریان خون دیواره ی عروق خونی کوچک در بدن تخریب  می شود هر چه مدت زمان ابتلا فرد به  دیابت بیشتر باشد عروق  بیشتری آسیب می بینند. این وضعیت اغلب در پاها و دستها اتفاق می افتد وعلایم آن شامل  بی حسی، سوزش یا احساس سوزن سوزن شدن، درد شدید، گرفتگی عضلات و از دست دادن تعادل است.

 در این تحقیق دانشمندان تعادل افراد را در سه ورزش تعادلی: بالا رفتن از پله ، پایین آمدن از پله و راه رفتن بروی سطح بررسی کردند. در این تحقیق 89 نفر شرکت داشتند: 22 شرکت کننده به دیابت و DPNمبتلا بودند، 39 شرکت کننده به دیابت مبتلا بوده اما به  DPNمبتلا نبودند و 28 فرد غیر دیابتی نیز در بعنوان گروه کنترل در این مطالعه  شرکت داشتند.

درآزمایش صعود از پله ها شرکت کنندگان مبتلا به DPN، اندکی بیشتر از افراد دیابتی بدون DPNیا افراد غیردیابتی به سمت جلو خم می شدند تا تعادل خود را حفظ کنند.

 درمجموع محققان مشاهده نمودند که احتمال سقوط  از دو طرف در افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی بیشتر است.

هیچکس دوست ندارد به سقوط  و زمین خوردن فکر کند اما اگر به نوروپاتی محیطی دیابتی مبتلا هستید باید بدانید که احتمال سقوط و زمین خوردن شما بیشتر است. برای مقابله با این موضوع شما می توانید  با ورزش عضلات مرکزی بدن خود را تقویت  کرده و تعادل خود را بهبود بخشید. شما باید تمرینات خود را به دقت و زیر نظر مربی ورزشی آشنا به بیماری دیابت انجام دهید . همچنین  محیط منزل خود را  از نظر خطرات بالقوه ی زمین خوردن ایمن کنید، برای مثال از پادریها استفاده نکنید یا فرشها را با ترمز فرش ثابت کنید تا از سرخوردن و افتادن شما جلوگیری شود.

منبع:

 www.type2nation.com/treatment/diabetic-peripheral-neuropathy-can-trip-you-up/